Soms is een sessie van vijftig minuten in een zucht voorbij, soms voelt de therapeut zich al na vijf minuten uitgewrongen. Dat hangt van het verhaal af. Vandaag is alles anders.
In de spreekkamer stapt een vrouw binnen, vijfenzeventig jaar. Kristien heet ze. Doodgewoon, benadrukt ze zelf. Twee volwassen kinderen, een trouwe echtgenoot en een kat. En toch zit ze hier. In haar hoofd heeft ze het hele verhaal al zo vaak geoefend, maar nog nooit heeft ze het met iemand gedeeld. Ze gaat terug naar haar verleden, naar het jachthuis tegenover haar woning dat jarenlang leegstond, maar plots weer werd bewoond. Naar een wereld die niet de hare was, zwemlessen, chocoladetruffels. Ze spreekt over zwijgen. Ze is gekomen om te praten. Over Tove.
De laatste sessie is een roman over dubbele levens, over vormen van liefde, obsessie, manipulatie en controle. Een verhaal dat blootlegt hoe we de realiteit telkens opnieuw scheppen, gedreven door onze eigen verlangens en angsten.